مديريت ريسك بانك
در فضاي كسب و كار امروز، شرايط عدم اطمينان در كليه امور، فرآيند تصميم گيري را دچار تحول ساخته است. تغييرات قيمت كالاهاي اساسي، تغيير نرخ ارز، تغيير نرخ سود و همچنين تغيير قيمت سهام مواردي هستند كه سازمانهاي امروزي دائماً با آن دست به گريبان اند. اين تغييرات در كنار ساير تغييرات محيطي، باعث ظهور نظريات جديد علمي در حوزه مديريت شده است، تا آنجا كه نظريه آشوب مطرح گرديده و سازمانها را در محيطي مملو از پيچيدگي و در عين حال قابل مديريت، تصوير كرده است. در اين بين، علوم مختلف به ميدان آمده و هريك از زواياي تخصصي در گوشه اي از اركان سازمان، وظيفه اي به عهده گرفته اند. مهندسي مالي و مديريت يكپارچة ريسك نيز وظيفة كنترل ريسكها را بر عهده گرفته و با كمك شيوه هاي نوين و راهبردهاي بديع توانسته است براي شركتهاي تجاري، توليدي و خدماتي و به ويژه بانكها، روشهاي نظام مندي خلق كند. مقوله جهاني شدن اقتصاد و از بين رفتن مرزهاي اقتصادي، ناگزير ما را با موضوعات ناآشناي تخصصي مالي، مواجه خواهد ساخت. افزايش روز افزون مراودات و انتقال اطلاعات، خصوصاً با پيشرفت فناوري اطلاعات و تجارت الكترونيكي و امروزه مالية الكترونيكي وتأمين مالي شبكه اي (Cyber finance)، خود عاملي در جهت افزايش سرعت جهاني شدن اقتصاد مي باشد. ابزارهاي مديريت ريسك مي تواند در شرايط پيچيده و مملو از عدم اطمينان كسب و كار امروز، ساز و كار بسيار مفيدي براي مديريت و كنترل انواع ريسك هاي عملياتي، تجاري، مالي و تطبيقمرتبط با فعاليت هاي بانكداري، تلقي گردد.
رويكرد مديريت يكپارچه ريسك ( ERM) در بانك دي
در مطالعات مرتبط با مديريت و كنترل ريسك، دو ديدگاه و نگرش قابل استنتاج است:
1. در ديدگاه اول: ريسك به عنوان هر گونه نوسانات احتمالي در بازدهي اقتصادي هر بنگاه در آينده تلقي مي شود.
2. در ديدگاه دوم: ريسك بعنوان نوسانات احتمالي منفي در بازدهي اقتصادي بنگاه در آينده تعريف مي گردد.
بانك دي با پذيرش رويكرد مديريت يكپارچه ريسك (*ERM)، ريسك با ديدگاه اول را مورد توجه قرار داده و همه ريسك هاي نامطلوب ( تهديدها) و ريسك هاي مطلوب ( فرصت ها) را مد نظر قرار مي دهد.
بانك دي از طريق پياده سازي رويكرد مديريت يكپارچه ريسك، منافع زير را براي سهامداران، تأمين خواهد نمود:
• تطبيق ميزان ريسك پذيري با راهبردهاي بانك، با ميزان ريسكي كه سهامداران براي دستيابي به اهداف بانك حاضر به پذيرش آن است.
• حداقل كردن زيانهاي عملياتي از طريق شناسائي و ارزيابي و كنترل رخدادهاي غير منتظره و زيان هاي احتمالي آنها
• ارتقاي روشهاي كنترل ريسك به منظور حذف، كاهش و يا انتقال ريسك
• افزايش اثر بخشي منابع بانك از طريق شناسائي و درك بموقع انواع ريسك
• با بكارگيري ساز و كارهاي گزارشگري متمركز، يكپارچه سازي استراتژي هاي مديريت ريسك و يكپارچه سازي مديريت ريسك با ساير فرآيندهاي تجاري بانك، سهامداران از تحت كنترل بودن انواع ريسك هاي اعتباري، مالي، تجاري متوجه بانك، مطمئن مي سازد.
• برقراري ارتباط بين رشد، ريسك و بازده. سطوع پذيرش ريسك در بانك با توجه به ميزان رشد و بازده حاصله از پذيرش آن ريسك تعيين مي شود.
• پياده سازي نظام يكپارچه مديريت ريسك، سهامداران از ميزان معقول سرمايه مورد نياز بانك و نحوه تخصيص بهينه آن مطمئن مي نمايد.
• بستر لازم را براي پياده سازي حاكميت شركتي (Corporate governance) در بانك فراهم
مي نمايد.
• بستر لازم براي طراحي و پياده سازي سيستم دقيق كنترل داخلي براي اطمينان از محافظت ثروت سهامداران و دارايي بانك را فراهم مي نمايد.
• به سهامداران اين اطمينان را ميدهد كه پاسخ مديريت اجرائي بانك به ريسك ( اجتناب، پذيرش، كاهش يا انتقال ريسك) متناسب با خط مشي هاي كلان سهامداران و مديريت ارشد بانك است.
• جريان اطلاعات و ارتباطات در مديريت ريسك به نحوي تنظيم مي گردد كه كليه گروههاي ذينفع بويژه سهامداران و مشتريان از اجراي مؤثر عمليات و فعاليتهاي بانك اطمينان حاصل نمايند.
Enterprise Risk Management *
|